Από τις πρώτες αναφορές της νέας πνευμονίας (COVID-19) στο Wuhan, επαρχία Hubei, Κίνα υπήρξε σημαντική συζήτηση σχετικά με την προέλευση του αιτιολογικού ιού, το SARS-CoV-2 (αναφέρεται επίσης ως HCoV-19) . Οι λοιμώξεις με SARS-CoV-2 είναι πλέον ευρέως διαδεδομένες, και από τις 11 Μαρτίου 2020, έχουν επιβεβαιωθεί 121.564 περιπτώσεις σε περισσότερες από 110 χώρες, με 4.373 θανάτους .
Το SARS-CoV-2 είναι ο έβδομος κοροϊός που είναι γνωστό ότι μολύνει ανθρώπους. Τα SARS-CoV, MERS-CoV και SARS-CoV-2 μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή νόσο, ενώ τα HKU1, NL63, OC43 και 229E σχετίζονται με ήπια συμπτώματα . Εδώ εξετάζουμε τι μπορεί να συναχθεί για την προέλευση του SARS-CoV-2 από τη συγκριτική ανάλυση των γονιδιωματικών δεδομένων. Προσφέρουμε μια προοπτική για τα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά του γονιδιώματος SARS-CoV-2 και συζητάμε σενάρια με τα οποία θα μπορούσαν να προκύψουν. Οι αναλύσεις μας δείχνουν ξεκάθαρα ότι το SARS-CoV-2 δεν είναι εργαστηριακό κατασκεύασμα ή σκόπιμος χειρισμός ιών.
Αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά του γονιδιώματος SARS-CoV-2
Η σύγκριση των αλφα και βητακοραναϊών μας εντοπίζει δύο αξιοσημείωτα γονιδιωματικά χαρακτηριστικά του SARS-CoV-2: (i) βάσει δομικών μελετών και βιοχημικών πειραμάτων, το SARS-CoV-2 φαίνεται να είναι βελτιστοποιημένη για σύνδεση με τον ανθρώπινο υποδοχέα ACE2. και (ii) η ακίδα πρωτεΐνης του SARS-CoV-2 έχει λειτουργική θέση διάσπασης πολυβασικής (φουρίνης) στο όριο S1-S2 μέσω της εισαγωγής 12 νουκλεοτιδίων, τα οποία οδήγησαν επιπλέον στην προβλεπόμενη απόκτηση τριών γλυκανών συνδεδεμένων Ο η ιστοσελίδα.
1. Μεταλλάξεις στον τομέα δέσμευσης υποδοχέα του SARS-CoV-2
Η περιοχή δέσμευσης υποδοχέα (RBD) στην ακίδα πρωτεΐνης είναι το πιο μεταβλητό μέρος του γονιδιώματος κοραναϊού. Έξι RBD αμινοξέα έχει αποδειχθεί ότι είναι κρίσιμα για τη δέσμευση σε υποδοχείς ACE2 και για τον προσδιορισμό της περιοχής ξενιστή των ιών τύπου SARS-CoV. Με συντεταγμένες που βασίζονται σε SARS-CoV, είναι τα Y442, L472, N479, D480, T487 και Y4911, τα οποία αντιστοιχούν στα L455, F486, Q493, S494, N501 και Y505 στο SARS-CoV-2. Πέντε από αυτά τα έξι υπολείμματα διαφέρουν μεταξύ SARS-CoV-2 και SARS-CoV. Με βάση διαρθρωτικές μελέτες και βιοχημικά πειράματα, Το SARS-CoV-2 φαίνεται να έχει RBD που συνδέεται με υψηλή συγγένεια με το ACE2 από ανθρώπους, κουνάβια, γάτες και άλλα είδη με υψηλή ομολογία υποδοχέων.
a , Μεταλλάξεις σε κατάλοιπα επαφής της πρωτεΐνης ακίδα SARS-CoV-2. Η ακίδα πρωτεΐνης του SARS-CoV-2 (κόκκινη μπάρα στην κορυφή) ευθυγραμμίστηκε με τους πιο στενά συνδεδεμένους με SARS-CoV-κοροναϊούς και τον ίδιο τον SARS-CoV. Τα βασικά κατάλοιπα στην ακίδα πρωτεΐνης που έρχονται σε επαφή με τον υποδοχέα ACE2 επισημαίνονται με μπλε κουτιά και στους δύο SARS-CoV-2 και σε σχετικούς ιούς, συμπεριλαμβανομένου του SARS-CoV (στέλεχος Urbani). β , Απόκτηση πολυβασικής θέσης διάσπασης και Ο-συνδεδεμένων γλυκανών. Τόσο η περιοχή της πολυβασικής διάσπασης όσο και οι τρεις γειτονικές προβλεπόμενες Ο-συνδεδεμένες γλυκάνες είναι μοναδικές για το SARS-CoV-2 και δεν είχαν εμφανιστεί στο παρελθόν στους γενετικούς ιούς Β. Οι ακολουθίες που εμφανίζονται προέρχονται από το NCBI GenBank, κωδικούς πρόσβασης MN908947 , MN996532 , AY278741 , KY417146και MK211376 . Οι αλληλουχίες κορανοϊού της παγκολίνης είναι μια συναίνεση που δημιουργείται από τα SRR10168377 και SRR10168378 (NCBI BioProject PRJNA573298 ) 29 , 30 .
Ενώ οι παραπάνω αναλύσεις υποδηλώνουν ότι το SARS-CoV-2 μπορεί να συνδέσει το ανθρώπινο ACE2 με υψηλή συγγένεια, οι υπολογιστικές αναλύσεις προβλέπουν ότι η αλληλεπίδραση δεν είναι ιδανική 7 και ότι η αλληλουχία RBD είναι διαφορετική από αυτές που δείχνονται στο SARS-CoV να είναι βέλτιστη για σύνδεση υποδοχέα Έτσι, η υψηλής συγγένειας σύνδεση της πρωτεΐνης ακίδα SARS-CoV-2 με ανθρώπινο ACE2 είναι πιθανότατα το αποτέλεσμα φυσικής επιλογής σε ανθρώπινο ή ανθρώπινο ACE2 που επιτρέπει να προκύψει άλλη βέλτιστη λύση σύνδεσης. Αυτό είναι ισχυρή απόδειξη ότι το SARS-CoV-2 δεν είναι προϊόν σκόπιμης χειραγώγησης.
2. Θέση διάσπασης πολυβασικής φουρίνης και γλυκανών συνδεδεμένων με Ο
Το δεύτερο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του SARS-CoV-2 είναι μια θέση πολυβασικής διάσπασης (RRAR) στη διασταύρωση των S1 και S2, των δύο υπομονάδων της ακίδας Αυτό επιτρέπει αποτελεσματική διάσπαση από φουρίνη και άλλες πρωτεάσες και έχει ρόλο στον προσδιορισμό της ιικής μολυσματικότητας και του εύρους ξενιστών Επιπλέον, μια κορυφαία προλίνη εισάγεται επίσης σε αυτόν τον ιστότοπο στο SARS-CoV-2. Έτσι, η εισαχθείσα ακολουθία είναι PRRA Η στροφή που δημιουργείται από την προλίνη προβλέπεται να έχει ως αποτέλεσμα την προσθήκη Ο-συνδεδεμένων γλυκανών στα S673, T678 και S686, τα οποία συνοδεύουν τη θέση διάσπασης και είναι μοναδικά για το SARS-CoV-2 (Εικ. 1b). Πολυβασικές θέσεις διάσπασης δεν έχουν παρατηρηθεί σε συναφείς «γενεαλογικούς Β» betacoronavirus, παρόλο που άλλοι ανθρώπινοι betacoronavirus, συμπεριλαμβανομένου του HKU1 (lineage A), έχουν αυτές τις τοποθεσίες και προέβλεψαν Ο-συνδεδεμένες γλυκάνες . Δεδομένου του επιπέδου της γενετικής διακύμανσης στην ακίδα, είναι πιθανό ότι ιοί τύπου SARS-CoV-2 με μερική ή πλήρη πολυβασική τοποθεσία διάσπασης θα ανακαλυφθούν σε άλλα είδη.
Η λειτουργική συνέπεια της θέσης πολυβασικής διάσπασης στο SARS-CoV-2 είναι άγνωστη και θα είναι σημαντικό να προσδιοριστεί η επίδρασή της στην μεταδοτικότητα και την παθογένεση σε ζωικά μοντέλα. Πειράματα με SARS-CoV έχουν δείξει ότι η εισαγωγή μιας θέσης διάσπασης φουρίνης στη διασταύρωση S1-S2 ενισχύει τη σύντηξη κυττάρων-κυττάρων χωρίς να επηρεάζει την είσοδο ιού . Επιπλέον, η αποτελεσματική διάσπαση της ακίδας MERS-CoV επιτρέπει στους κοροναϊούς τύπου MERS από νυχτερίδες να μολύνουν ανθρώπινα κύτταρα. Σε ιούς της γρίπης των πτηνών, η ταχεία αναπαραγωγή και μετάδοση σε πολύ πυκνούς πληθυσμούς κοτόπουλου επιλέγει για την απόκτηση θέσεων πολυβασικής διάσπασης στην πρωτεΐνη αιμοσυγκολλητίνης (ΗΑ) , η οποία εξυπηρετεί μια λειτουργία παρόμοια με εκείνη της πρωτεΐνης ακίδας κοροναϊού. Η απόκτηση θέσεων πολυβασικής διάσπασης σε ΗΑ, με εισαγωγή ή ανασυνδυασμό, μετατρέπει ιούς γρίπης των πτηνών χαμηλής παθογένειας σε πολύ παθογόνες μορφές Η απόκτηση θέσεων πολυβασικής διάσπασης από ΗΑ έχει επίσης παρατηρηθεί μετά από επαναλαμβανόμενη διέλευση σε κυτταρική καλλιέργεια ή μέσω ζώων.
Η λειτουργία των προβλεπόμενων Ο-συνδεδεμένων γλυκανών είναι ασαφής, αλλά θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια «περιοχή που μοιάζει με βλεννίνη» που προστατεύει τους επίτοπους ή τα βασικά υπολείμματα στην πρωτεΐνη ακίδα SARS-CoV-2 . Αρκετοί ιοί χρησιμοποιούν περιοχές που μοιάζουν με βλεννίνη καθώς οι ασπίδες γλυκανών περιλάμβαναν ανοσοδιαφυγή Αν και η πρόβλεψη της Ο-συνδεδεμένης γλυκοσυλίωσης είναι ισχυρή, απαιτούνται πειραματικές μελέτες για να προσδιοριστεί εάν αυτές οι τοποθεσίες χρησιμοποιούνται στο SARS-CoV-2.
Θεωρίες προέλευσης SARS-CoV-2
Είναι απίθανο το SARS-CoV-2 να αναδύεται μέσω εργαστηριακού χειρισμού ενός σχετικού SARS-CoV-τύπου κοροναϊού. Όπως σημειώθηκε παραπάνω, η RBD του SARS-CoV-2 βελτιστοποιείται για σύνδεση με ανθρώπινο ACE2 με μια αποτελεσματική λύση διαφορετική από εκείνη που είχε προβλεφθεί προηγουμένως. Επιπλέον, εάν είχε πραγματοποιηθεί γενετικός χειρισμός, πιθανότατα θα είχε χρησιμοποιηθεί ένα από τα πολλά αντίστροφα-γενετικά συστήματα που είναι διαθέσιμα για τους βητακοροναίους. Ωστόσο, τα γενετικά δεδομένα δείχνουν αδιαμφισβήτητα ότι το SARS-CoV-2 δεν προέρχεται από οποιαδήποτε ραχοκοκαλιά που χρησιμοποιήθηκε προηγουμένως. Αντ 'αυτού, προτείνουμε δύο σενάρια που μπορούν εύλογα να εξηγήσουν την προέλευση του SARS-CoV-2: (i) φυσική επιλογή σε έναν ξενιστή ζώων πριν από τη ζωονοσογόνο μεταφορά. και (ii) φυσική επιλογή σε ανθρώπους μετά από ζωονοσογόνο μεταφορά. Συζητάμε επίσης αν η επιλογή κατά τη μετάβαση θα μπορούσε να έχει οδηγήσει στο SARS-CoV-2.
1. Φυσική επιλογή σε ξενιστή ζώων πριν από τη ζωονοσογόνο μεταφορά
Δεδομένου ότι πολλές πρώιμες περιπτώσεις COVID-19 συνδέονταν με την αγορά Huanan στο Wuhan, είναι πιθανό να υπήρχε πηγή ζώων σε αυτήν την τοποθεσία. Δεδομένης της ομοιότητας του SARS-CoV-2 με το ρόπαλο που μοιάζει με SARS-CoV, είναι πιθανό ότι τα νυχτερίδες χρησιμεύουν ως ξενιστές δεξαμενών για τον πρόγονό του. Αν και το RaTG13, δείγμα από ένα ρόπαλο Rhinolophus affinis, είναι ~ 96% πανομοιότυπο συνολικά με το SARS-CoV-2, η ακίδα του αποκλίνει στο RBD, γεγονός που υποδηλώνει ότι ενδέχεται να μην δεσμεύεται αποτελεσματικά με το ανθρώπινο ACE2 (Εικ. 1α ).
Μαλαισιανά μαγκουλένια ( Manis javanica ) που εισάγονται παράνομα στην επαρχία Γκουανγκντόνγκ περιέχουν κοροναϊούς παρόμοια με το SARS-CoV-2. Παρόλο που ο ιός νυχτερίδας RaTG13 παραμένει ο πλησιέστερος στο SARS-CoV-2 σε ολόκληρο το γονιδίωμα, ορισμένοι κοροναϊοί παγκολίνης εμφανίζουν έντονη ομοιότητα με τον SARS-CoV-2 στο RBD, συμπεριλαμβανομένων και των έξι βασικών υπολειμμάτων RBD (Εικ. 1 ). Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι η πρωτεΐνη ακίδα SARS-CoV-2 βελτιστοποιημένη για σύνδεση με ανθρώπινο ACE2 είναι αποτέλεσμα φυσικής επιλογής.
Ούτε οι ιοί betacoronavirus νυχτερίδων ούτε οι betacoronavirus λοίμωξης έχουν δειγματοληψία έως τώρα έχουν τοποθεσίες πολυβασικής διάσπασης. Αν και δεν έχει αναγνωριστεί κανένας ζωικός κοροϊός που να είναι αρκετά παρόμοιος με να έχει χρησιμοποιηθεί ως ο άμεσος πρόγονος του SARS-CoV-2, η ποικιλομορφία των κοροναϊών σε νυχτερίδες και άλλα είδη δεν έχει δειγματοληπτικά μαζικά. Μεταλλάξεις, παρεμβολές και διαγραφές μπορούν να συμβούν κοντά στη διασταύρωση S1 – S2 των κοροναϊών, η οποία δείχνει ότι η τοποθεσία της πολυβάσιμης διάσπασης μπορεί να προκύψει από μια φυσική εξελικτική διαδικασία. Προκειμένου ένας πρόδρομος ιός να αποκτήσει τόσο τη θέση της πολυβασικής διάσπασης όσο και τις μεταλλάξεις στην ακίδα πρωτεΐνης κατάλληλη για σύνδεση με τον ανθρώπινο ACE2, ένας ξενιστής ζώων θα πρέπει πιθανώς να έχει υψηλή πυκνότητα πληθυσμού (για να επιτρέψει τη φυσική επιλογή να προχωρήσει αποτελεσματικά) και μια κωδικοποίηση ACE2 γονίδιο που είναι παρόμοιο με το ανθρώπινο ορθόλογο.
2. Φυσική επιλογή σε ανθρώπους μετά από ζωονοσογόνο μεταφορά
Είναι πιθανό ότι ένας πρόγονος του SARS-CoV-2 πήδηξε στον άνθρωπο, αποκτώντας τα γονιδιωματικά χαρακτηριστικά που περιγράφονται παραπάνω μέσω προσαρμογής κατά τη διάρκεια μη εντοπισμένης μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο. Μόλις αποκτηθούν, αυτές οι προσαρμογές θα επέτρεπαν στην πανδημία να απογειωθεί και να παράγει ένα αρκετά μεγάλο σύμπλεγμα περιπτώσεων για να ενεργοποιήσει το σύστημα παρακολούθησης που το εντόπισε.
Όλα τα γονιδιώματα SARS-CoV-2 που έχουν προσδιοριστεί μέχρι τώρα έχουν τα γονιδιωματικά χαρακτηριστικά που περιγράφονται παραπάνω και έτσι προέρχονται από έναν κοινό πρόγονο που τα είχε και αυτά. Η παρουσία σε παγκολίνες ενός RBD πολύ παρόμοια με εκείνη του SARS-CoV-2 σημαίνει ότι μπορούμε να συμπεράνουμε ότι αυτό ήταν πιθανότατα και στον ιό που πήδησε στους ανθρώπους. Αυτό αφήνει την εισαγωγή της θέσης πολυβασικής διάσπασης κατά τη μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Οι εκτιμήσεις για το χρονοδιάγραμμα του πιο πρόσφατου κοινού προγόνου του SARS-CoV-2 που έγιναν με τα τρέχοντα δεδομένα ακολουθίας δείχνουν την εμφάνιση του ιού στα τέλη Νοεμβρίου 2019 έως τις αρχές Δεκεμβρίου 2019 23 , συμβατό με τις πρώτες αναδρομικά επιβεβαιωμένες περιπτώσεις 24. Ως εκ τούτου, αυτό το σενάριο προϋποθέτει μια περίοδο μη αναγνωρισμένης μετάδοσης στον άνθρωπο μεταξύ του αρχικού ζωονοσογόνου συμβάντος και της απόκτησης της τοποθεσίας πολυβασικής διάσπασης. Θα μπορούσε να είχε προκύψει επαρκής ευκαιρία εάν υπήρχαν πολλά προηγούμενα ζωονοσογόνα γεγονότα που παρήγαγαν μικρές αλυσίδες μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτή είναι ουσιαστικά η κατάσταση για το MERS-CoV, για το οποίο όλες οι ανθρώπινες περιπτώσεις είναι το αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενων αλμάτων του ιού από καμήλες, που παράγουν μεμονωμένες μολύνσεις ή βραχείες αλυσίδες μετάδοσης που τελικά επιλύονται, χωρίς προσαρμογή στη συνεχή μετάδοση.
Μελέτες τραπεζικών ανθρώπινων δειγμάτων θα μπορούσαν να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με το εάν έχει συμβεί τέτοιο κρυπτικό εύρος. Οι αναδρομικές ορολογικές μελέτες θα μπορούσαν επίσης να είναι κατατοπιστικές και μερικές από αυτές τις μελέτες έχουν διεξαχθεί που δείχνουν χαμηλού επιπέδου εκθέσεις σε κοροναϊούς τύπου SARS-CoV σε ορισμένες περιοχές της Κίνας. Ωστόσο, κρίσιμα, αυτές οι μελέτες δεν θα μπορούσαν να διακρίνουν εάν οι εκθέσεις οφείλονταν σε προηγούμενες λοιμώξεις με SARS-CoV, SARS-CoV-2 ή άλλους κοροναϊούς τύπου SARS-CoV. Περαιτέρω ορολογικές μελέτες θα πρέπει να διεξαχθούν για να προσδιοριστεί η έκταση της προηγούμενης έκθεσης του ανθρώπου στο SARS-CoV-2.
3. Επιλογή κατά τη διέλευση
Βασική έρευνα που περιλαμβάνει διέλευση κοροναϊών τύπου SARS-CoV νυχτερίδας σε κυτταρική καλλιέργεια ή / και ζωικά μοντέλα συνεχίζεται εδώ και πολλά χρόνια σε εργαστήρια βιοασφάλειας επιπέδου 2 σε ολόκληρο τον κόσμο 27 , και υπάρχουν τεκμηριωμένες περιπτώσεις εργαστηριακών διαφυγών του SARS-CoV 28 . Επομένως, πρέπει να εξετάσουμε τη δυνατότητα μιας ακούσιας εργαστηριακής απελευθέρωσης του SARS-CoV-2.
Θεωρητικά, είναι πιθανό ότι το SARS-CoV-2 απέκτησε μεταλλάξεις RBD (Εικ. 1α ) κατά τη διάρκεια της προσαρμογής στο πέρασμα στην κυτταρική καλλιέργεια, όπως έχει παρατηρηθεί σε μελέτες του SARS-CoV 11 . Το εύρημα των κοροναϊών που μοιάζουν με SARS-CoV από παγκολίνες με σχεδόν πανομοιότυπα RBDs, ωστόσο, παρέχει μια πολύ ισχυρότερη και πιο παράνομη εξήγηση για το πώς το SARS-CoV-2 τα απέκτησε μέσω ανασυνδυασμού ή μετάλλαξης.
Η απόκτηση τόσο της θέσης πολυβασικής διάσπασης όσο και των προβλεπόμενων Ο-συνδεδεμένων γλυκανών επίσης αντιτίθεται σε σενάρια που βασίζονται σε καλλιέργεια. Νέες θέσεις διάσπασης πολυβασικής έχουν παρατηρηθεί μόνο μετά από παρατεταμένη διέλευση του ιού της γρίπης των πτηνών χαμηλής παθογένειας in vitro ή in vivo 17. Επιπλέον, μια υποθετική δημιουργία SARS-CoV-2 με κυτταρική καλλιέργεια ή διέλευση ζώων θα απαιτούσε προηγούμενη απομόνωση ενός προγόνου ιού με πολύ υψηλή γενετική ομοιότητα, η οποία δεν έχει περιγραφεί. Η επακόλουθη δημιουργία μιας θέσης πολυβασικής διάσπασης θα απαιτούσε στη συνέχεια επαναλαμβανόμενη διέλευση σε κυτταρική καλλιέργεια ή ζώα με υποδοχείς ACE2 παρόμοιοι με αυτούς του ανθρώπου, αλλά τέτοια εργασία δεν έχει επίσης περιγραφεί προηγουμένως. Τέλος, η δημιουργία των προβλεπόμενων Ο-συνδεδεμένων γλυκανών είναι επίσης απίθανο να έχει συμβεί εξαιτίας της διέλευσης κυτταρικής καλλιέργειας, καθώς τέτοια χαρακτηριστικά υποδηλώνουν την εμπλοκή ενός ανοσοποιητικού συστήματος 18 .
Συμπεράσματα
Εν μέσω της παγκόσμιας έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία COVID-19, είναι λογικό να αναρωτιόμαστε γιατί προέρχεται η πανδημία. Η λεπτομερής κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ένας ιός των ζώων ξεπέρασε τα όρια των ειδών για να μολύνει τον άνθρωπο τόσο παραγωγικά θα βοηθήσει στην πρόληψη μελλοντικών ζωονόσων.
Για παράδειγμα, εάν το SARS-CoV-2 προ-προσαρμοστεί σε άλλο είδος ζώου, τότε υπάρχει ο κίνδυνος μελλοντικών γεγονότων επανεμφάνισης. Αντίθετα, εάν η προσαρμοστική διαδικασία συνέβη σε ανθρώπους, τότε ακόμη και αν εμφανιστούν επαναλαμβανόμενες ζωονοσογόνες μεταφορές, είναι απίθανο να απογειωθούν χωρίς την ίδια σειρά μεταλλάξεων. Επιπλέον, ο εντοπισμός των πλησιέστερων ιογενών συγγενών του SARS-CoV-2 που κυκλοφορούν σε ζώα θα βοηθήσει πολύ τις μελέτες της ιικής λειτουργίας. Πράγματι, η διαθεσιμότητα της ακολουθίας νυχτερίδας RaTG13 βοήθησε στην αποκάλυψη βασικών μεταλλάξεων RBD και της θέσης πολυβασικής διάσπασης.
Τα γονιδιωματικά χαρακτηριστικά που περιγράφονται εδώ μπορεί να εξηγήσουν εν μέρει τη μολυσματικότητα και τη μεταδοτικότητα του SARS-CoV-2 σε ανθρώπους. Παρόλο που τα στοιχεία δείχνουν ότι ο SARS-CoV-2 δεν είναι ένας σκόπιμα χειρισμένος ιός, προς το παρόν είναι αδύνατο να αποδειχθούν ή να διαψευχθούν οι άλλες θεωρίες προέλευσης που περιγράφονται εδώ. Ωστόσο, δεδομένου ότι παρατηρήσαμε όλες τις αξιοσημείωτες λειτουργίες SARS-CoV-2, συμπεριλαμβανομένης της βελτιστοποιημένης τοποθεσίας RBD και πολυβασικής διάσπασης, σε σχετικούς κορανοϊούς στη φύση, δεν πιστεύουμε ότι οποιοσδήποτε τύπος εργαστηριακού σεναρίου είναι εύλογος.
Περισσότερα επιστημονικά δεδομένα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ισορροπία των αποδεικτικών στοιχείων για να ευνοήσουν τη μία υπόθεση έναντι της άλλης. Η απόκτηση σχετικών ιογενών αλληλουχιών από ζωικές πηγές θα ήταν ο πιο καθοριστικός τρόπος για να αποκαλυφθεί η ιογενής προέλευση. Για παράδειγμα, μια μελλοντική παρατήρηση μιας ενδιάμεσης ή πλήρως σχηματισμένης θέσης πολυβασικής διάσπασης σε έναν ιό τύπου SARS-CoV-2 από ζώα θα έδινε ακόμη μεγαλύτερη υποστήριξη στις υποθέσεις φυσικής επιλογής. Θα ήταν επίσης χρήσιμο να ληφθούν περισσότερα γενετικά και λειτουργικά δεδομένα σχετικά με το SARS-CoV-2, συμπεριλαμβανομένων των μελετών σε ζώα. Η ταυτοποίηση ενός δυνητικού ενδιάμεσου ξενιστή του SARS-CoV-2, καθώς και η αλληλούχιση του ιού από πολύ πρώιμες περιπτώσεις, θα ήταν παρομοίως πολύ ενημερωτική. Ανεξάρτητα από τους ακριβείς μηχανισμούς με τους οποίους προήλθε το SARS-CoV-2 μέσω φυσικής επιλογής
πηγη https://www.nature.com/articles/s41591-020-0820-9
πηγη https://www.nature.com/articles/s41591-020-0820-9
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου