Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό-περιορισμένης μόλυνσης, η διάγνωση των κοροναϊών είναι περιττή, καθώς η ασθένεια φυσικά θα διαρκέσει. Εντούτοις, μπορεί να είναι σημαντικό σε ορισμένες κλινικές και κτηνιατρικές εγκαταστάσεις ή σε επιδημιολογικές μελέτες να εντοπιστεί ένας αιτιολογικός παράγοντας.
Η διάγνωση είναι επίσης σημαντική σε περιοχές όπου εμφανίζεται μια σοβαρή επιδημία του CoV, όπως επί του παρόντος στη Μέση Ανατολή, όπου η MERS-CoV εξακολουθεί να κυκλοφορεί. Ο προσδιορισμός των περιπτώσεων θα καθοδηγήσει την
ανάπτυξη μέτρων δημόσιας υγείας για τον έλεγχο των εστιών. Είναι επίσης σημαντικό να εντοπιστούν περιπτώσεις σοβαρής κτηνιατρικής νόσου που προκαλείται από τον CoV, όπως οι PEDV και IBV, για τον έλεγχο αυτών των παθογόνων και την προστασία των τροφίμων. Η RT-PCR έχει γίνει η μέθοδος επιλογής για τη διάγνωση του ανθρώπινου CoV, καθώς έχουν αναπτυχθεί πολλαπλές δοκιμασίες RT-PCR σε πραγματικό χρόνο,102 ,103 ]. Οι ορολογικές δοκιμασίες είναι σημαντικές σε περιπτώσεις όπου το RNA είναι δύσκολο να απομονωθεί ή δεν υπάρχει πλέον, και για επιδημιολογικές μελέτες.
Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν αντιιικά θεραπευτικά που να στοχεύουν ειδικά τους ανθρώπινους κοροναϊούς, έτσι οι θεραπείες είναι μόνο υποστηρικτικές. In vitro, οι ιντερφερόνες (IFNs) είναι μόνο εν μέρει αποτελεσματικές έναντι των κοροναϊών
[ 104 ].
Οι IFNs σε συνδυασμό με ριμπαβιρίνη μπορεί να έχουν αυξημένη δραστικότητα in vitro σε σύγκριση με μόνο IFNs έναντι ορισμένων κοροναϊών. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα αυτού του συνδυασμού in vivo απαιτεί περαιτέρω αξιολόγηση [ 105 ].
Οι εστίες SARS και MERS έχουν διεγείρει την έρευνα σχετικά με αυτούς τους ιούς και αυτή η έρευνα έχει εντοπίσει μεγάλο αριθμό κατάλληλων αντιϊκών στόχων, όπως ιικές πρωτεάσες, πολυμεράσες και πρωτεΐνες εισόδου. Σημαντική δουλειά παραμένει, ωστόσο, η ανάπτυξη φαρμάκων που στοχεύουν σε αυτές τις διεργασίες και είναι σε θέση να αναστέλλουν την αναπαραγωγή του ιού.
[ 104 ].
Οι IFNs σε συνδυασμό με ριμπαβιρίνη μπορεί να έχουν αυξημένη δραστικότητα in vitro σε σύγκριση με μόνο IFNs έναντι ορισμένων κοροναϊών. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα αυτού του συνδυασμού in vivo απαιτεί περαιτέρω αξιολόγηση [ 105 ].
Οι εστίες SARS και MERS έχουν διεγείρει την έρευνα σχετικά με αυτούς τους ιούς και αυτή η έρευνα έχει εντοπίσει μεγάλο αριθμό κατάλληλων αντιϊκών στόχων, όπως ιικές πρωτεάσες, πολυμεράσες και πρωτεΐνες εισόδου. Σημαντική δουλειά παραμένει, ωστόσο, η ανάπτυξη φαρμάκων που στοχεύουν σε αυτές τις διεργασίες και είναι σε θέση να αναστέλλουν την αναπαραγωγή του ιού.
Υπάρχουν μόνο περιορισμένες επιλογές για την πρόληψη λοιμώξεων από κορωναϊό. Τα εμβόλια έχουν εγκριθεί μόνο για τα IBV, TGEV και Canine CoV, αλλά αυτά τα εμβόλια δεν χρησιμοποιούνται πάντοτε επειδή είτε δεν είναι πολύ αποτελεσματικά είτε σε μερικές περιπτώσεις έχει αναφερθεί ότι εμπλέκονται στην επιλογή νέων παθογόνων CoV μέσω ανασυνδυασμού κυκλοφορούντων στελεχών.
Τα εμβόλια για κτηνιατρικά παθογόνα, όπως το PEDV, μπορεί να είναι χρήσιμα σε περιπτώσεις όπου η εξάπλωση του ιού σε νέα θέση θα μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρές απώλειες κτηνιατρικών ζώων. Στην περίπτωση του SARS-CoV, έχουν αναπτυχθεί αρκετά πιθανά εμβόλια, αλλά δεν έχουν ακόμη εγκριθεί για χρήση. Αυτά τα εμβόλια περιλαμβάνουν ανασυνδυασμένους εξασθενημένους ιούς, ζωντανούς ιικούς φορείς ή μεμονωμένες ιικές πρωτεΐνες που εκφράζονται από πλασμίδια ϋΝΑ.
Τα θεραπευτικά αντισώματα εξουδετέρωσης του SARS-CoV έχουν παραχθεί και θα μπορούσαν να ανακτηθούν και να χρησιμοποιηθούν και πάλι σε περίπτωση εμφάνισης άλλης εστίας SARS-CoV.
Τέτοια αντισώματα θα ήταν πολύ χρήσιμα για την προστασία των εργαζομένων στον τομέα της υγείας.
Γενικά, πιστεύεται ότι τα ζωντανά εξασθενημένα εμβόλια θα είναι τα πιο αποτελεσματικά στην στόχευση κοροναϊών.
Αυτή η παραλλαγή προκάλεσε μόνο ήπια ασθένεια και εντελώς προστατευμένους χοίρους από το TGEV. Έτσι, αυτός ο εξασθενημένος ιός προκάλεσε φυσικά την επανεμφάνιση σοβαρών TGEV στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ τα τελευταία 30 χρόνια [ πιστεύεται ότι τα ζώντα εξασθενημένα εμβόλια θα είναι τα πιο αποτελεσματικά στην στόχευση των κοροναϊών. χρόνια [106 ].
Παρά την επιτυχία αυτή, η ανάπτυξη εμβολίων για κοροναϊούς αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις [107 ].
Πρώτον, για λοιμώξεις του βλεννογόνου, η φυσική μόλυνση δεν εμποδίζει την επακόλουθη μόλυνση και έτσι τα εμβόλια πρέπει είτε να προκαλούν καλύτερη ανοσία από τον αρχικό ιό είτε πρέπει να ελαχιστοποιούν τουλάχιστον τη νόσο που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια μιας δευτερογενούς λοίμωξης. Δεύτερον, η τάση των ιών να ανασυνδυασθούν μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα καθιστώντας το εμβόλιο άχρηστο και αυξάνοντας ενδεχομένως την εξέλιξη και την ποικιλομορφία του ιού στην άγρια φύση [108 ].
Τέλος, έχει αποδειχθεί στο FIPV ότι ο εμβολιασμός με πρωτεΐνη S οδηγεί σε αυξημένη ασθένεια [109].
Παρόλα αυτά, αναπτύσσονται αρκετές στρατηγικές για την ανάπτυξη εμβολίου για να μειωθεί η πιθανότητα ανασυνδυασμού, για παράδειγμα κάνοντας μεγάλες διαγραφές στις πρωτεΐνες nsp1 [ 110 ] ή Ε [ 111 ],
αναδιατάσσοντας το 3 'άκρο του γονιδιώματος [ 112 ]
τις ακολουθίες TRS [ 113 ],
ή χρησιμοποιώντας μεταλλαγμένους ιούς με μη φυσιολογικά υψηλά ποσοστά μετάλλαξης που εξασθενίζουν σημαντικά τον ιό [ 114 ].
Τα εμβόλια για κτηνιατρικά παθογόνα, όπως το PEDV, μπορεί να είναι χρήσιμα σε περιπτώσεις όπου η εξάπλωση του ιού σε νέα θέση θα μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρές απώλειες κτηνιατρικών ζώων. Στην περίπτωση του SARS-CoV, έχουν αναπτυχθεί αρκετά πιθανά εμβόλια, αλλά δεν έχουν ακόμη εγκριθεί για χρήση. Αυτά τα εμβόλια περιλαμβάνουν ανασυνδυασμένους εξασθενημένους ιούς, ζωντανούς ιικούς φορείς ή μεμονωμένες ιικές πρωτεΐνες που εκφράζονται από πλασμίδια ϋΝΑ.
Τα θεραπευτικά αντισώματα εξουδετέρωσης του SARS-CoV έχουν παραχθεί και θα μπορούσαν να ανακτηθούν και να χρησιμοποιηθούν και πάλι σε περίπτωση εμφάνισης άλλης εστίας SARS-CoV.
Τέτοια αντισώματα θα ήταν πολύ χρήσιμα για την προστασία των εργαζομένων στον τομέα της υγείας.
Γενικά, πιστεύεται ότι τα ζωντανά εξασθενημένα εμβόλια θα είναι τα πιο αποτελεσματικά στην στόχευση κοροναϊών.
Αυτή η παραλλαγή προκάλεσε μόνο ήπια ασθένεια και εντελώς προστατευμένους χοίρους από το TGEV. Έτσι, αυτός ο εξασθενημένος ιός προκάλεσε φυσικά την επανεμφάνιση σοβαρών TGEV στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ τα τελευταία 30 χρόνια [ πιστεύεται ότι τα ζώντα εξασθενημένα εμβόλια θα είναι τα πιο αποτελεσματικά στην στόχευση των κοροναϊών. χρόνια [106 ].
Παρά την επιτυχία αυτή, η ανάπτυξη εμβολίων για κοροναϊούς αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις [107 ].
Πρώτον, για λοιμώξεις του βλεννογόνου, η φυσική μόλυνση δεν εμποδίζει την επακόλουθη μόλυνση και έτσι τα εμβόλια πρέπει είτε να προκαλούν καλύτερη ανοσία από τον αρχικό ιό είτε πρέπει να ελαχιστοποιούν τουλάχιστον τη νόσο που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια μιας δευτερογενούς λοίμωξης. Δεύτερον, η τάση των ιών να ανασυνδυασθούν μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα καθιστώντας το εμβόλιο άχρηστο και αυξάνοντας ενδεχομένως την εξέλιξη και την ποικιλομορφία του ιού στην άγρια φύση [108 ].
Τέλος, έχει αποδειχθεί στο FIPV ότι ο εμβολιασμός με πρωτεΐνη S οδηγεί σε αυξημένη ασθένεια [109].
Παρόλα αυτά, αναπτύσσονται αρκετές στρατηγικές για την ανάπτυξη εμβολίου για να μειωθεί η πιθανότητα ανασυνδυασμού, για παράδειγμα κάνοντας μεγάλες διαγραφές στις πρωτεΐνες nsp1 [ 110 ] ή Ε [ 111 ],
αναδιατάσσοντας το 3 'άκρο του γονιδιώματος [ 112 ]
τις ακολουθίες TRS [ 113 ],
ή χρησιμοποιώντας μεταλλαγμένους ιούς με μη φυσιολογικά υψηλά ποσοστά μετάλλαξης που εξασθενίζουν σημαντικά τον ιό [ 114 ].
Λόγω της έλλειψης αποτελεσματικών θεραπευτικών ή εμβολίων, τα καλύτερα μέτρα για τον έλεγχο των ανθρώπινων κοροναϊών παραμένουν ένα ισχυρό σύστημα επιτήρησης της δημόσιας υγείας, σε συνδυασμό με ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις και απομόνωση όταν είναι απαραίτητο.
Για τις διεθνείς εστίες, η συνεργασία κυβερνητικών φορέων, αρχών δημόσιας υγείας και παρόχων υγειονομικής περίθαλψης είναι κρίσιμη. Κατά τη διάρκεια κτηνιατρικών εκδηλώσεων που μεταδίδονται εύκολα, όπως το PEDV, ενδέχεται να χρειαστούν πιο δραστικά μέτρα, όπως η καταστροφή ολόκληρων κοπαδιών χοίρων, προκειμένου να αποτραπεί η μετάδοση αυτών των θανατηφόρων ιών.
Για τις διεθνείς εστίες, η συνεργασία κυβερνητικών φορέων, αρχών δημόσιας υγείας και παρόχων υγειονομικής περίθαλψης είναι κρίσιμη. Κατά τη διάρκεια κτηνιατρικών εκδηλώσεων που μεταδίδονται εύκολα, όπως το PEDV, ενδέχεται να χρειαστούν πιο δραστικά μέτρα, όπως η καταστροφή ολόκληρων κοπαδιών χοίρων, προκειμένου να αποτραπεί η μετάδοση αυτών των θανατηφόρων ιών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου